گاز و روغن

کلروفلوئوروکربن: از اولین نوع مبرد های مصنوعی بودند و کارکرد بالایی هم داشتند، اما در تخریب لایه اوزون نقش مهمی داشتند. به همین علت تولید آن ها در سراسر جهان متوقف شده است.
هیدروکلرو فلوئوروکربن ‌ها: گروهی از مبردها هستند که در سیستم‌ های تبرید استفاده می ‌شوند و نسبت به کلروفلوئوروکربن ها آسیب کمتری به لایه اوزون می‌ زنند، اما به دلیل اثرات زیست‌ محیطی به تدریج در حال حذف شدن هستند.
هیدروفلوئوروکربن‌ ها: مبردهایی هستند که کلر ندارند و به لایه اوزون آسیب نمی‌زنند اما می ‌توانند در پدیده گرمایش جهانی تأثیر داشته باشند.
هیدروکربن ‌ها: مبردهایی طبیعی مانند پروپان و ایزوبوتان هستند که راندمان بالایی دارند و اثرات زیست ‌محیطی کمی دارند اما قابل اشتعال هستند.
مبردهای طبیعی: موادی مانند آمونیاک، دی ‌اکسید کربن و هیدروکربن‌ ها هستند که به طور طبیعی در محیط وجود دارند و تأثیر کمتری بر محیط زیست دارند.